27 Ιαν 2009

κατηφόρα


Ενα βραδυ που εφεγγε μαυρο φως
ηθελες να παμε βολτα
κι ειχες ενα αυστηρο υφος,
ειχες ενα ανησυχο υφος,
ειχες ματια μαχαιρια
τα ματια σου τρυπουσαν,
ζητουσες ολη την τελετουργια
πεινουσες για ολους τους μυθους στο πιατο σου,
θυμαμαι μια κατηφορα με νυσταγμενες πολυκατοικιες,
αφησες στο αμαξι τα ρουχα σου,
σ εβλεπαν οι νυσταγμενοι σεισμοπληκτοι γυμνη
ολογυμνη και μονη με τα ματια μαχαιρια
τη νυχτα κομματακια
τη νυχτα να τρεμει,
απ τα μπαλκονια οι νοικοκυρες
προτου κοιμησουν τα παιδια
σε ειδαν γυμνη με κεινο το αυστηρο υφος της αγαπης
και λεγαν "κοιτα τι γινεται στον κοσμο"
μετα ειπες δες με κι εσυ,κι εσυ
και μετα μου ειπες πιασε με απ το χερι,
κρυσταλλο μπαλα σαλιωμενη κατρακυλαει η νυχτα
μπαλα κρυσταλλο μαλακη κραταω την ψυχη σου
απ το χερι
δες με κι εσυ δες με κι εσυ ,μου λες
γυμνη τις κατηφορες της πετρουπολης
της κηφισιας
της δραπετσωνας
περιστεριου
τυφλη και παθιασμενη για οτι σου αξιζει
ζητα το μ'εκεινη την αυστηροτητα
σαν χρυσομαυρο δέρας της νυχτας
σαν ψυχη που ειναι να βγει
ζητα απ'τη νυχτα αποψε
ζητα το απ'τα σπιτια
απ τους νοικοκυραιους
ζητα το απ'τα ζωντανα της γειτονιας
απ'τους ερωτευμενους εφηβους
ζητα το κι απο μενα

3 σχόλια:

mistounou είπε...

Η κατηφόρα ειναι χειρότερη:σου κόβει τα γόνατα. Η ανηφόρα λάμπει δια του διττού της προσώπου, μπορει να είναι και μια τσουλήθρα απούσα από την παιδική χαρά.

Ανασαιμιά είπε...

Ποιός άραγε αντέχει στη θέα της γυμνής αλήθειας; Πόσοι ανέχονται το θέαμα μιας ψυχής γυμνής να περιφέρεται ψάχνοντας ένα χέρι να κρατηθεί να τη ζεστάνει;

Άρης είπε...

Η κατηφορα,οι γυμνες ψυχες
φωτακια βολιδες στο σκοταδι των ημερων μας.
Μιστουνου,Ανασαιμια
ευχαριστω που περασατε απο εδω.